GROEN GENOEG

2010 Het jaar van groen en genoeg
een kunstproject van Marijke Bongers

zondag 24 januari 2010

Haken voor de Hortus

Reden van werk voor textielfestival 2010 in Leiden
Is textiel wel…………















Groen genoeg?
Het werk dat Marijke Bongers voor de de Hortus Botanicus in Leiden maakte is onderdeel van een persoonlijk project van een jaar waarin ze op onderzoek gaat naar de herkomst en duurzaamheid van de handwerkmaterialen waar ze mee werkt en in de toekomst wil gaan verkopen.
Biodiversiteit
In Leiden is van Marijke Bongers een gehaakt bloemenprieel te zien als onderdeel van de presentatie van WINDKRACHT 10. Dit is een groep textielkunstenaars die voor buitenlocaties werk maakt. Ze vraagt tijdens het textielfestival 2010 en de Orchiade aandacht voor uitstervende Orchideeen-soorten in het bijzonder en belang van biodiversiteit in het geheel.
Kunst in de natuur?
Het maken van kunst in de natuur roept altijd de discussie op of dat wel een zinvolle toepassing is. De natuur met al haar rijkdom is niet te evenaren.





Orchis Morio



Een echte bloem is duizend keer mooier dan een zelfgemaakte, en alleen het groeiproces is al zo bijzonder dat het willen nadoen een lettelijk vruchteloze poging is. Geur en interactie met vogels en insecten zijn natuurlijk ook een belangrijk onderdeel van het geheel.

Daarnaast heb je voor kunsttoevoegingen materialen nodig die een bedreiging kunnen zijn en blijven voor diezelfde natuur die we zo mooi vinden.
Waarom dan toch een poging doen?
Omdat kunst aandacht kan vragen, juist door de discussie die het oproept. Het kan de vraag bij mensen oproepen: “ Wat vind ik mooi en wat niet. “


Marijke zegt:”Dit gegeven wordt steeds belangrijker in mijn werk, wat willen we bewaren voor het te laat en verdwenen is. Leven we in de toekomst in een wereld waar nog maar een paar soorten “nuttige” dieren en planten leven? Is de wereld dan nog wel groen genoeg?
Of maken we in de toekomst dan zelf maar bloemen naar aanleiding van oude digitale schijfjes die we vinden in de bibliotheken van de universiteit.
Ik kies er dus voor om van de mogelijkheid om aandacht te trekken gebruik te maken.”



Deze vraag maakte wel dat ze zich meer ging verdiepen in de productie van handwerkmaterialen, die zoals bekend een veel groener imago hebben dan de modeindustrie. Als het maar natuurlijk is, dan is het toch goed? Een kleine eerste zoektocht hiernaar leverde al verontrustende resultaten op.
Overproductie van katoen en het gebruik van 25 % van alle pesticiden die ter wereld gebruikt worden zijn voor de katoen productie.

Hoewel de oorsprong van b.v. het Quilten juist ging om het tot op de draad versleten textiel tot de laatste snipper te gebruiken en te hergebruiken is tegenwoordig de run op katoen die bedrukt is vrij normaal. Desnoods uit Amerika of Japan besteld en per vliegtuig hierheen gebracht.
Verder kwam ze het in giftige baden dompelen van levende schapen tegen. Dit om de parasieten te doden waar ze last van hebben omdat ze gefokt zijn om zoveel mogelijk huidplooien te krijgen. Dit leverde meer van de prachtige merinowol op waar o.a veel “sprookjeswol” van is. Ook worden de schapen vlak voor de koudste periode geschoren zodat de vacht (logisch) op zijn volst is. En door deze behandelingen krijgen de schapen wondjes en zweren wat het scheren bemoeilijkt, maar uit tijdsgebrek wordt de stukken huid gewoon meegeschoren.
“superwas-wol”?
Dus met het wassen worden agressieve middelen gebruikt evenals voor alle “veredelingen” die plaatsvinden. En dan natuurlijk de verfstoffen met zware metalen en zuren. Want “natuurlijke” kleuren is ook een term die nog een wereld van chemie verbergt. De volgende keer toch maar organische wol voor dat schattige rose gehaakte babymutsje?


Al een poosje aan het werk met oud en hergebruikt textiel was Marijke bezig met proefjes van geborduurde orchideeen. Maar het resultaat was voor buiten niet goed zichtbaar. In november kwam haar dochter Caitlin het up-cycled stof- garen Hoooked Zpagetti tegen. Dit is weliswaar niet organisch geteeld, maar werd altijd weggegooid als afval bij de “gewone” modeproductie. Nu wordt het zorgvuldig apart gehouden, per schip vervoerd en in Nederland bij werkplaatsen voor mensen met een handicap op klossen gerold.
Het garen werd aangekocht en uitgeprobeerd en goedgekeurd, voorlopig vind Marijke dit goen genoeg.

Al snel besloten Marijke en haar dochter Caitlin dat ze alles over haken wilden leren en inmiddels is het garen vanuit haar atelier te koop. Worden er haak-workshops aan alle leeftijden gegeven en zijn er plannen om in het najaar ook organische wol te gaan verkopen, als ze tenminste samen vinden dat het hun stempel groen genoeg voor Sweet and Simple Stuff kan krijgen.


Gratis haakles voor studenten!
Om nog meer aandacht te krijgen voor dit onderwerp bij de rest van de (toekomstige)consumenten van textiel gaat Marijke Bongers tijdens het textielfestival 2010 in de Hortus gratis haaklessen geven aan studenten van de Universiteit in Leiden. Iedere dag van het Textielfestival is ze aanwezig om 11:00-12:00 uur en van 15:00 tot 16:00 uur bij haar werk in de Hortus.

Er is wel een voorwaarde, Marijke verhandeld haar kennis in ruil voor 1 stuk (schoon!!!) textiel dat ongebruikt in, op of naast de kast ligt. Ooit gekochte bollen wol, verkeerde kleur theedoek of nog liever… een wollen kledingstuk verruilen hopelijk van eigenaar. Dit wordt gefotograveerd en op het speciale projectblog gezet, met als het klaar is een foto erbij van het uiteindelijke hergebruikte resultaat. Zo ontstaat er een blog met creatieve ideetjes met gebruikt textiel.












Andere blogs van Marijke Bongers:
http://www.marijkebongers.blogspot.com/
overzicht van alle activiteiten
http://www.sweetandsimplestuff.blogspot.com/
Blog over het atelier en handwerkwinkeltje van Caitlin en Marijke, waar het leven “slow” is en op vrijdag en zaterdag de biologische thee klaar staat.
http://www.groengenoeg.blogspot.com/
over de poging om kunstprojecten en aanschaf van handwerkmaterialen zo ecologisch mogelijk te laten zijn.
http://www.natuuropdehelling.blogspot.com/
verwijzing naar het Oeverlandenblog van Arie Huisman, een natuur en kunstproject voor behoud en zorg van een prachtig stukje land aan de rivier. Mijn deelname bestaat uit een voorstel voor een NUT: een Natuur-Uitzicht-Toren.
http://www.steekplus.blogspot.com/
over de landelijke groep textielkunstenaars waar ik lid van ben.
http://www.kunstopdedriemaster.blogspot.com/
Over een groot kunstproject op O.B.S. de Driemaster. Met als hoogtepunt een gezamelijk kunstwerk van wilgentakken en hergebruikt textiel.

Belangrijke invloed:
http://www.saksala.org/
Kunstcentrum Saksala ArtRadius in Finland was en is via internet nog steeds een grote inspiratie voor mij.
Een verslag van mijn textiel/hout installatie voor het symposium 2008
FINNISH FOREST - SOURCE OF ART
http://www.saksala.org/symposiums/symposium-2008/symposium-installation-labyrinth-project-3-01.htm
http://www.saksala.org/art-projects/rural-art-village-saksalanharju-index.htm
Het voorbeeld van rural-art-village heeft mij doen besluiten om actiever aanwezig te zijn als kunstenaar in mijn eigen dorp en door het weer verkopen van handwerkmaterialen ook oude technieken te bewaren en van de zolders te laten halen. Ik stel me voor dat in de toekomst rural-art-villages kunnen samenwerken en elkaar kunnen versterken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen